MENU
Trafostacja Sztuki w Szczecinie ul. 艢wi臋tego Ducha 4 CZYNNA Wto-Nie 11:00-19:00 +48 91 400 00 49

MONADOLOGIA. TRAKTAT O RELACYJNO艢CI

Miasto, tak jak organizm, sk艂ada si臋 z autonomicznych element贸w, kt贸re percypuj膮. W mie艣cie wszystko opiera si臋 na percepcji. Wszelkie elementy buduj膮ce tkank臋 miejsk膮 tworz膮 zbi贸r absolutnie samodzielnych, niesko艅czenie z艂o偶onych i 艣lepo oddzia艂uj膮cych na siebie substancji, pomi臋dzy kt贸rymi istnieje co艣 w rodzaju neuronowej sieci powi膮za艅. Ka偶da najmniejsza cz臋艣膰 jest cielesno艣ci膮 aktywn膮, podpi臋t膮 perceptorami pod uk艂ad nerwowy ca艂o艣ci. Wsz臋dzie istnieje co艣, co nie jest w spoczynku i co postrzega, co percypuje. Miasto to zbi贸r przer贸偶nych cia艂 sk艂adaj膮cych si臋 z organ贸w, kt贸re stanowi膮 艣wiadectwo mechanizmu fokusowania na niesko艅czonej wielo艣ci mikropercepcji w jedno postrze偶enie. To, co wyra偶a miasto, jest ju偶 obecne w ka偶dym pojedynczym ciele. Ca艂a tkanka miejska, cho膰 pozostaje w notorycznym ruchu, zachowuje jedno艣膰. To bezustanny proces wzajemnego oddzia艂ywania niezale偶nych element贸w, kt贸ry spaja wszystko w jeden wielki, miejski, 偶ywy organizm. Ca艂e miasto, jako ma艂y wszech艣wiat, wyra偶a si臋 w ka偶dej monadzie: to samo, ale nie tak samo. Ka偶da monada zawiera bowiem r贸偶n膮 konfiguracj臋 spostrze偶e艅 m臋tnych i wyra藕nych, obecnych w autonomicznych elementach genetycznych b臋d膮cych ze sob膮 w po艂膮czeniu sieciowym. Ka偶da czuje wszelkie mikroruchy na drugim kra艅cu miasta, cho膰 w r贸偶nej intensywno艣ci, tworz膮c ci膮g niezale偶nych, a zarazem sp贸jnych miejskich monolog贸w… 聽 Aleksandra Hirszfeld

Monadologia. Traktat o relacyjno艣ci to projekt 偶ywej instalacji scenicznej inspirowanej Monadologi膮 Gottfrieda Wilhelma Leibniza. Traktat ten, b臋d膮cy pr贸b膮 ca艂o艣ciowego opisu budowy i funkcjonowania 艣wiata, zyskuje nowe znaczenie w kontek艣cie wzajemnego oddzia艂ywania organizmu ludzkiego i miasta. Nauki zwi膮zane z badaniem ludzkiego cia艂a od roku 1714, czyli roku powstania Monadologii, bardzo si臋 rozwin臋艂y, jednak zawarta w traktacie my艣l Leibniza jest nadal aktualna, o czym pisali liczni filozofowie, m.in. Gilles Deleuze. Usieciowienie, kt贸re obecnie wydaje si臋 naturalnym sposobem my艣lenia o mie艣cie i szeroko poj臋tej komunikacji, w czasach Leibniza by艂o domen膮 wizjoner贸w. 呕ywa instalacja sceniczna, zbudowana na kszta艂t kryszta艂u-labiryntu, sk艂ada膰 si臋 b臋dzie z cz臋艣ci performatywnej, konstrukcji architektonicznej, instalacji 艣wietlnej, instalacji Augmented Reality oraz instalacji d藕wi臋kowej. W 2014 roku mija 300 lat od powstania tekstu Monadologii.

Instalacja na poziomie struktury odnosi si臋 do wybranych koncepcji 艣wiata Leibniza. Wszelkie elementy buduj膮ce 偶yw膮 instalacj臋 sceniczn膮, jak np. konstrukcja architektoniczna, instalacja audio czy nawet grafika u偶yta na kostiumach, odnosz膮 si臋 do pi臋ciu wybranych zagadnie艅 spajaj膮cych struktur臋 艣wiata Leibniza i daj膮cych si臋 odnale藕膰 we wsp贸艂czesnej rzeczywisto艣ci. S膮 nimi: perspektywa, percepcja, usieciowienie, monolog i powt贸rzenie. W warstwie fabularnej ten niezwykle metaforyczny traktat o 艣wiecie 鈥 o jego budowie i sposobie funkcjonowania 鈥 staje si臋 punktem wyj艣cia do ponownego przemy艣lenia kwestii relacji mi臋dzy 鈥瀓a鈥 a wsp贸艂czesnym 艣wiatem. Leibnizowskie monady 鈥 g艂贸wna substancja buduj膮ca 艣wiat 鈥 z za艂o偶enia nie maj膮 okien ani drzwi, zatem z zasady nie komunikuj膮 si臋 ani ze sob膮, ani ze 艣wiatem zewn臋trznym. Instalacja ukazuje wsp贸艂czesny monadyzm jako realizuj膮cy si臋 w przestrzeni miejskiej i wyra偶aj膮cy si臋 poprzez monologi (werbalne oraz cielesne), kt贸re nieustannie i gor膮czkowo uprawiamy w zderzeniu z samym sob膮, z Innym, ze spo艂ecze艅stwem, z miastem czy materi膮. Owych pi臋膰 poziom贸w tematycznych: 鈥瀓a鈥 鈥 鈥瀓a鈥, 鈥瀓a鈥 鈥 Inny, 鈥瀓a鈥 鈥搒po艂ecze艅stwo, 鈥瀓a鈥 鈥 miasto, 鈥瀓a鈥 鈥 materia, na kt贸rych prowadzone s膮 indywidualne monologi, w naturalny spos贸b sk艂ada si臋 na pi臋膰 cz臋艣ci instalacji rozgrywaj膮cych si臋 w miejskim otoczeniu.

Wa偶ne: Aby m贸c w pe艂ni do艣wiadczy膰 instalacji, nale偶y mie膰 ze sob膮 urz膮dzenie typu smartfon lub tablet z aplikacj膮 czytaj膮c膮 poszerzon膮 rzeczywisto艣膰 (Augmented Reality), np. www.metaio.com

Koncepcja i re偶yseria: Aleksandra Hirszfeld

Scenografia: Ma艂gorzata Kuciewicz / centrala

Choreografia i re偶yseria tekstu: Marta Zi贸艂ek

Kostiumy i AR: Krzysztof Syru膰

Performerzy: Agnieszka Kryst, Anna Nowicka, Katarzyna Sitarz, Pawe艂 Sakowicz

Muzyka: Maria Koz艂owska, Wojtek Urba艅ski

Instalacja 艣wietlna: Architecture for Society of Knowledge / Wydzia艂 Architektury Politechniki Warszawskiej, Marcin Strza艂a, Jacek Markusiewicz

Produkcja: Ela Petruk, Ewa Paradowska

Projekt graficzny: Olek Modzelewski

Podzi臋kowania: Liwia Bargiel, Mateusz Falkowski, El偶bieta Grzelczak, Joanna Klimczyk, Urszula St臋pie艅, Sebastian Szyma艅ski, Ernest Wi艅czyk

 

Zdj臋cia w pokazie slajd贸w:

1. Anna Nowicka, Ja-Materia, fot. Bartosz G贸rka

2. Pawe艂 Sakowicz, Ja-Inny, fot. Bartosz G贸rka

3. fot. Agata Kawecka

Projekt zosta艂 zrealizowany w 2014 roku przez Fundacj臋 B臋c Zmiana dzi臋ki dotacji od Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.