MENU
Trafostacja Sztuki w Szczecinie ul. Świętego Ducha 4 Wto-Czw & Nie / Tue-Thu & Sun 11:00-19:00 Pt-Sob / Fri-Sat 11:00-21:00
Logo TRAFO

Oprowadzanie
Piotr Michalski
Ostatnie Tchnienie:
Krew, Pot i Poppersy

Kurator: Andrzej Witczak

Scenografia wystawy: Karolina Gołębiowska

Realizacja wystawy: Adam Dzidziszewski

Muzyka: Michał Doroszenko

 

Filmy na wystawie:

Choreografia: Milena Hovsepyan

Osoby tańczące: Szymon Klukiewicz, Kasia Olejniczak, Thanushan Nagendran, Darek Zagrodzki

Kostiumy: Marko Saidov

Realizacja: Zuzanna Fluder, Józef Jakacki, Szymon Janczy

 

Podziękowania:

Teatr Współczesny w Szczecinie, Replay Dance Studio, Akademia Sztuki w Szczecinie, Andrzej Wochnik, Dominika Głowala

DATY

wto 26 mar 2024
18:00
oprowadzanie
sob 27 kwi 2024
18:00
oprowadzanie

Zapraszamy na zwiedzanie wystawy z artystą i kuratorem Andrzejem Witczakiem.

W czasach kiedy w Morzu Egejskim pływały Okeanidy a między Archipelagami Cykladzkim i Dodekanes zauważyć można było Posejdona w mitycznym orszaku, 300 mężnych wojowników, niesionych najpiękniejszym uczuciem na świecie, rozszerzało swoją sławę z każdą kolejną wygraną bitwą. Nie chodzi tu o Spartan, rozsławionych we współczesnej popkulturze adaptacją filmową komiksu Franka Millera, a o inny zastęp hoplitów. Święty Zastęp z Teb, który według opisów Plutarcha składać się miał z homoseksualnych mężczyzn i młodzieńców. Przyrzekali sobie oni wzajemną walkę do ostatniego tchu, w obronie towarzyszy boju. I tak też było. Zastęp pozostawał niepokonany do 338 r. p.n.e., kiedy to w Bitwie pod Cheroneą poniósł klęskę w starciu z Macedończykami. Kochanków pochowano w zbiorowej mogile, na której stanął marmurowy pomnik Lwa Cheronejskiego. Trwają oni w spleceniu ciał po dziś, tak jak sobie przyrzekali, żaden nie opuścił pola bitwy. Krew ich wraz z wiosennym deszczem spłynęła do morza.

Przenosimy się na Mykonos w lata 70-te XX wieku. Średnich rozmiarów wyspa na Cykladach staje się popularną destynacją bogatego świata celebrytów, gwiazd filmu i muzyki. Dotychczas biedne, zamieszkałe głównie przez rybaków miejsce, zaczęły zalewać nowe kluby i bary. Wśród nich słynny Pierro’s, który swoją renomą porównywalny był z nowojorskim Studiem 54, a jego dewizą była wolność, przyciągająca osoby ze społeczności LGBT+. Chwilę później w Morzu Egejskim wrze a na Mykonos, jak gdyby zwabieni przez magiczne siły, zaczynają ściągać tabuny gejów. W transowym tańcu do klubowych hitów, na wybrzeżu malowniczej wyspy, odurzeni poppersem i obietnicą miłości szukają spełnienia i wypatrują swoich kochanków. “This is how you throw a party at Mykonos beach!”*.

Piotr Michalski korzystając z historii i mitów przeszłości przygląda się współczesnej kulturze gejowskiej. Z całą świadomością niebezpieczeństw czyhających pomiędzy wierszami, z perspektywy obserwatora ale i uczestnika zdarzeń, rozbiera i dekonstruuje opowieści, symbole i znaczenia budując z nich fantastyczną historię pełną miłości, seksu i zabawy. We wszystkich swoich obserwacjach uwagę kieruje na indywidualnie przeżywane historie i związane z nimi uczucia. Dlaczego geje mimo różnic kulturowych, społecznych, i ekonomicznych, wciąż szukają Mykonos? Co za tym stoi? Czy to wina kapitalizmu, toksycznej męskości, potrzeby ucieczki od rzeczywistości czy naszego mózgu uzależnionego od skoków dopaminy? A może jeszcze czegoś innego? Czegoś bardziej zawiłego i niezrozumiałego dla współczesnych. Czegoś lub kogoś silniejszego, zrodzonego z mieszanki krwi tebańskich wojowników z narkotycznymi, klubowymi popłuczynami.

Czy wszyscy odnajdą to czego szukają? Czy na parkietach Mykonos tańczy się do syreniego śpiewu?

*okrzyk wodzireja do Linsday Lohan podczas imprezy plażowej na Mykonos

Piotr Michalski (ur. 2000, Szczecin) – student Sztuki Mediów na Akademii Sztuki w Szczecinie. Jego praktyka polega na tworzeniu bajek, których bazą jest zqueerowana historia. Łączy język filmowy i teatralny z obiektami scenograficznymi i rzeźbą. Głównie porusza się w tematyce queer, a jego inspiracje to hollywoodzkie kino, popkulturowy camp i miłość.

Autor filmów pokazywanych na festiwalach takich jak Nowe Horyzonty we Wrocławiu. Prace artysty pokazywane były na wystawach zbiorowych w BWA Bielsko-Biała, CRP w Orońsku czy MOS Gorzów Wielkopolski. Laureat 9. Konkursu Najlepszych Dyplomów Sztuki Mediów organizowanego przez WRO Art Center.