W tym spektaklu wszystko pozostaje w ruchu. Wydarzenia uruchamia założenie przedsiębiorstwa społecznego JaWa. Zatrudnieni są w nim Jan – mężczyzna w kryzysie bezdomności – i Waldemar, który właśnie wyszedł z więzienia. Praca staje się okazją do nawiązania skomplikowanej więzi między mężczyznami a dwójką artystów ze Szczecina – Iwoną i Jankiem. To spotkanie doprowadzi ich do jednego z warszawskich teatrów, Komuna Warszawa, w którym grupa w ramach rezydencji artystycznej podejmie prace remontowe. Wspólny wyjazd pozwoli im na zawarcie pozornie niemożliwych relacji, przeżycie kryzysów i próbę odnalezienia odpowiedzi na pytania o to, czym jest zaufanie i czy prawdziwa zmiana jest możliwa.
W czasie performansu, który jest relacją artystów z pracy z JaWą, dynamicznie zmienia się sytuacja bohaterów. Poruszamy się po cienkiej granicy między bezdomnością a posiadaniem domu, między uzależnieniem a wolnością. Podważona zostaje również wiara w powodzenie tego przedsięwzięcia, a znaczenie słów „sukces” i „porażka” staje się coraz bardziej złożone.
Symbolem tej poruszającej, a jednocześnie pełnej humoru historii jest stojący na scenie mały domek na kółkach. Pełni on funkcję ruchomego mieszkania, mobilnego ekranu oraz przestrzeni opowieści, prowadząc widzów przez skomplikowane losy JaWy i jej pracowników.
