MENU
Trafostacja Sztuki w Szczecinie ul. 艢wi臋tego Ducha 4 CZYNNA Wto-Nie 11:00-19:00 +48 91 400 00 49

TAM, GDZIE CIEBIE NIE MA

Wiedzie膰, 偶e nie pisze si臋 dla innego, wiedzie膰, 偶e rzeczami, kt贸re napisz臋 nigdy聽nie zdob臋d臋 mi艂o艣ci tego, kogo kocham.

ARTY艢CI I ARTYSTKI:

Emilia Bartkowska, Zdzis艂aw Beksi艅ski, CentrumCentrum (艁ukasz Jastrubczak i Ma艂gorzata Mazur), Maciej Cholewa, Andrzej i Emilia D艂u偶niewscy, Karolina Freino, El偶bieta Jab艂o艅ska, Rafa艂 Jakubowicz, Jaros艂aw Koz艂owski, Honorata Martin, Krzysztof Niemczyk, Andrzej Paruzel, Zbigniew Rogalski, Daniel Rumiancew, Jadwiga Sawicka, Pawe艂 Susid, Andrzej Szewczyk, Natalia Szostak, Tymon Tyma艅ski, Andrzej Urbanowicz, Ryszard Wa艣ko, Ania Witkowska, Anna Zaradny

KURATORZY WYSTAWY:

Emilia Orzechowska, Stanis艂aw Ruksza, J臋drzej Wijas

DATY

czw 21 lis 2019
19:00
Wernisa偶
pi膮 22 lis 2019 —
nie 02 lut 2020
Wystawa
sob 23 lis 2019
11:00
wyk艂ad otwarty
prof. Zbigniewa Miko艂ejki
towarzysz膮cy wystawie
艣ro 27 lis 2019
18:00
oprowadzanie kuratorskie Emilii Orzechowskiej

Wiedzie膰, 偶e nie pisze si臋 dla innego, wiedzie膰, 偶e rzeczami, kt贸re napisz臋 nigdy聽nie zdob臋d臋 mi艂o艣ci tego, kogo kocham, wiedzie膰, 偶e pismo niczemu nie czyni zado艣膰 (..), wiedzie膰, 偶e jest dok艂adnie tam, gdzie ciebie nie ma – oto pocz膮tek pisania.
Roland Barthes, Fragmenty dyskursu mi艂osnego

Refleksja francuskiego strukturalisty nad pismem, w tym listami pisanymi do Innego, prowadzi艂a go m. in. do przekonania o pora偶ce pisma – napisanymi s艂owami, w mi艂osnym li艣cie, nigdy nie zast膮pimy i nie uwiedziemy nieobecnego Ukochanego. Stwarzamy poz贸r jego obecno艣ci, lecz nie panujemy nad czasem i przestrzeni膮 odbioru, a tym samym – nad sensem, kt贸ry wyczyta odbiorca. Pismo jest i powstaje dok艂adnie tam, gdzie nie ma odbiorcy, a to jest pocz膮tek pisania, twierdzi Barthes.

Symptomatyczna jest dezaktualizacja tych twierdze艅. Z pozoru uniwersalne, powy偶sze tezy o pi艣mie maj膮 charakter historyczny. W epoce globalnej komunikacji internetowej, umo偶liwiaj膮cej r贸wnoczesny kontakt d藕wi臋kowy i wizualny osobom z r贸偶nych kraj贸w i kontynent贸w, pisanie list贸w, by dotrze膰 do drugiej osoby ze swoimi my艣lami i emocjami, staje si臋 dzia艂aniem trac膮cym sens praktyczny. Pismo przestaje by膰 u偶yteczne w wyra偶eniu siebie wobec Innego, a tym samym uniewa偶nieniu ulegaj膮 dylematy zwi膮zane z jego ograniczono艣ci膮. Zyskuje wymiar anachronicznej zabawy lub, co szczeg贸lnie nas zajmuje, artystycznego dzia艂ania. Wsp贸艂cze艣ni arty艣ci w wielu przypadkach wchodz膮 w dialog ze wsp贸艂czesno艣ci膮 poprzez nadanie nowego znaczenia temu, co utraci艂o pierwotny sens.

Wraz z odchodzeniem od pisma odr臋cznego skracamy dystans, wprowadzamy w 偶ycie zawrotne tempo, mamy Ukochanego z pism Barthesa 鈥瀟u i teraz鈥, 聽ale tracimy to, co pismo z sob膮 przynosi艂o. Kartka papieru i konieczno艣膰 fizycznego naniesienia liter, d艂ugotrwa艂y proces przesy艂ania i odbioru korespondencji to by艂y wyzwania dla wyobra藕ni, my艣li i cia艂a. Tworzy艂a si臋 naturalna przestrze艅 dla zawieszenia s膮du, na 艣wiadome ukszta艂towanie przekazu intelektualnego i emocjonalnego. Zapisywali艣my siebie w spos贸b 艣wiadomy, a nie: wy艣wietlali艣my na ekranie, impulsywnie czy kompulsywnie.

Dzie艂a zaprezentowane na wystawie nie bazuj膮 jednak na sentymencie za tym, co minione. Pokazuj膮 unikalny czas, w kt贸rym 偶yjemy 鈥 powolnego zaniku pisma odr臋cznego (najwi臋cej zosta艂o go w dydaktyce wczesnoszkolnej). Pi贸ro, d艂ugopis i kart臋 papieru w pracy zast臋puje klawiatura i ekran. System poczty i listonoszy jest wypierany przez transfer danych. To nasza epoka.

Poprzez dzie艂a sztuki i dokumentacje pokazane na ekspozycji mo偶emy spr贸bowa膰 z dystansem spojrze膰 na sw贸j czas. Z dystansem znanym z list贸w pisanych odr臋cznie.