MENU
Trafostacja Sztuki w Szczecinie ul. 艢wi臋tego Ducha 4 CZYNNA Wto-Nie 11:00-19:00 +48 91 400 00 49

TOMASZ LAZAR
鐢熸 -銇椼倗銇嗐仐

Wystawa:

22 lutego – 30 marca 2018

Wernisa偶:

22 lutego 2018 (czwartek) o godz. 19.00

Kurator:

Stanis艂aw Ruksza

Wystawa 鐢熸銇椼倗銇嗐仐 to premierowy pokaz galeryjny dw贸ch cykli zdj臋膰 artysty:聽Morza drzew聽oraz聽Pami臋tnika gaijina. Japo艅ski tytu艂 odnosi si臋 do cyklu nieustannego w臋drowania, ko艂owrotu narodzin i 艣mierci. Oba projekty na wystawie przybior膮 kszta艂t instalacji fotograficznych. Prace pokazuj膮 wypart膮, nocn膮 stron臋 偶ycia metropolii.

Morze drzew

Las Aokigahara to malowniczy las po艂o偶ony oko艂o 100 km od Tokio w Japonii, porastaj膮cy p贸艂nocno-zachodnie podn贸偶e g贸ry Fuji. Zwany 鈥淟asem Samob贸jc贸w鈥 lub 鈥濵orzem Drzew鈥 (nazwa japo艅ska – Jukai), z lotu ptaka przypomina zielony ocean.

Las powsta艂 w spos贸b naturalny oko艂o 1000 lat temu po erupcji wulkanu Fuji. Zajmuje w przybli偶eniu powierzchni臋 35 kilometr贸w kwadratowych. W XIX wieku miejscowa ludno艣膰 praktykowa艂a na tym obszarze zwyczaj zwany ubasute („niedo艂臋偶ny lub starszy krewny by艂 transportowany na g贸r臋 lub w inne odleg艂e, opuszczone miejsce i pozostawiany tam na 艣mier膰 – przez odwodnienie, z g艂odu lub poprzez nara偶enie na czynniki atmosferyczne 鈥 by艂a to forma eutanazji”).

Fenomen 鈥濴asu Samob贸jc贸w鈥 zapocz膮tkowa艂a wydana w latach 60. powie艣膰 Seich艒 Matsumoto Nami no Tou (鈥瀢ie偶a fal鈥), opowiadaj膮ca histori臋 niespe艂nionej mi艂o艣ci – para g艂贸wnych bohater贸w, uwik艂anych w nieakceptowany zwi膮zek, postanawia pope艂ni膰 tam samob贸jstwo. Publikacja powie艣ci poci膮gn臋艂a za sob膮 seri臋 rzeczywistych samob贸jstw – do 1988 r. w lesie Aokigahara odbiera艂o sobie 偶ycie 艣rednio 30 os贸b rocznie.

Na rozw贸j tej dramatycznej historii mia艂a wp艂yw ksi膮偶ka autorstwa Wataru Tsumuri Kanzen Jisatsu Manyuaru (鈥瀔ompletny podr臋cznik samob贸jstwa鈥). Nie tylko niespe艂niona mi艂o艣膰, ale tak偶e depresja spowodowa艂y wzrost liczby samob贸jstw do 105 w 2013 r. Wielu cia艂 nie uda艂o si臋 odnale藕膰 do dzisiaj. Wiele tajemnic wok贸艂 鈥濴asu Samob贸jc贸w鈥 pozostaje bez rozwi膮zania. W kulturze japo艅skiej jest to nadal temat tabu.

Muzyka: Jakub Holak

Pamietnik gaijina

鈥濷d dziecka by艂em zafascynowany Japoni膮. Miejscem bardzo odleg艂ym geograficznie a zarazem bliskim mojemu sercu. Krajem kt贸ry potrafi wielu inspirowa膰, innych zadziwia膰, a jeszcze innych przera偶a膰.

Po codziennych rytua艂ach kilkugodzinnego dnia pracy zaczyna si臋 偶ycie nocne, kt贸re mnie fascynuje i poci膮ga. Zupe艂nie odmienne od schemat贸w i rutyny, kt贸re wydarzaj膮 si臋 na okr膮g艂o. To czas i przestrze艅, gdzie Japo艅czycy daj膮 upust swoim emocjom, kiedy mog膮 wy艂adowa膰 swoje frustracje, zabawi膰 si臋 ze znajomymi, zagubi膰 na ulicach gigantycznego Tokio.

Przebywaj膮c w Tokio przez blisko 2 miesi膮ce przemierzy艂em w nocy ponad 800 km pieszo. Daj膮c si臋 ponie艣膰 uczuciom, nastrojom oraz wibracjom tego miasta. Pr贸buj膮c wnikn膮膰 w r贸偶ne obszary 偶ycia nocnego, poznaj膮c i obserwuj膮c nowych ludzi. Odbywaj膮c podr贸偶 r贸wnie偶 poza granice 艣wiadomo艣ci jak i do wn臋trza siebie. Czasami wkraczaj膮c w pustk臋.

Zaowocowa艂o to finalnie dziennikiem podr贸偶y w g艂膮b siebie oraz 艣wiata na granicy snu i jawy…鈥

Tomasz Lazar

 

聽 聽 聽聽 聽 聽 聽聽聽

 

聽 聽 聽 聽 聽 聽 聽 聽 聽聽 聽 聽 聽聽