MENU
Trafostacja Sztuki w Szczecinie ul. 艢wi臋tego Ducha 4 CZYNNA Wto-Nie 11:00-19:00 +48 91 400 00 49

IGOR OMULECKI
MIKADO

Wystawa:

25 pa藕dziernika – 30 grudnia 2018

Wernisa偶:

25 pa藕dziernika 2018 (czwartek) o godz. 19:00

Kuratorka:

Emilia Orzechowska

Mikado to nowy projekt Igora Omuleckiego, sk艂adaj膮cy si臋 z kilkunastu premierowych prac artysty, mieszcz膮cych si臋 w obszarze postfotografii. Wystawa obejmuje prezentacje fotografii, foto-obiekt贸w oraz wirtualnych rze藕b. Mikado to podr贸偶 przez obrazy natury i technologii prowadzona 艣ladami procesu tworzenia.

聽鈥炩ykl Mikado jest kolejnym etapem mojej wieloletniej praktyki fotograficznej i obserwacji procesu tw贸rczego. Przez ostatnie 15 lat technika cyfrowej obr贸bki obrazu nabra艂a dla mnie decyduj膮cego znaczenia. W projekcie Mikado, poruszaj膮c si臋 w obszarze eksperymentu z form膮, skoncentrowa艂em si臋 na samym procesie tw贸rczym i medium.聽

Inspiracj膮 do powstania cyklu by艂y instalacje robione spontanicznie przez mojego 9-letniego syna Ignacego. Budowa艂 on konstrukcje z r贸偶nych napotkanych drewnianych element贸w. Zafascynowa艂a mnie jego 偶ywotno艣膰 i kreatywno艣膰, pierwotna energia kreacji, doprowadzaj膮ca do stworzenia obiektu. W wypadku tak ma艂ego dziecka trudno m贸wi膰 o 艣wiadomym korzystaniu z do艣wiadczenia wizualnego. Kieruje nim wyczucie harmonii i elementarnych zasad kompozycji, kt贸rych 藕r贸d艂a mo偶emy doszukiwa膰 si臋 w strukturze percepcji wzrokowej. Jest to forma zabawy przybieraj膮cej kszta艂t聽 ingerencji w przestrze艅 i przedmiot. Ten 藕r贸d艂owy imperatyw tw贸rczy to wibracja i energia, kt贸re manifestuj膮 si臋 w powstawaniu nowej formy.

Mikado, japo艅ska gra, do kt贸rej odnosz臋 si臋 w tytule wystawy, przypomina gr臋 w bierki. Rozsypujemy patyczki, kt贸re p贸藕niej trzeba bardzo subtelnie unie艣膰, by nie poruszy膰 ca艂o艣ci. Por贸wnanie tej gry do zasad powstawania projektu jest bardziej poetyckie i umowne ni偶 dos艂owne, istniej膮 jednak pewne realne podobie艅stwa. Gest rozsypania patyczk贸w to spontaniczne rozpocz臋cie gry. Efekt rzutu jest nie do przewidzenia, nie posiada z g贸ry ustalonej formy. Podobnie w budowaniu fotografowanych instalacji nie posiada艂em z g贸ry ustalonych za艂o偶e艅 dotycz膮cych ostatecznej formy. W grze Mikado pozorna przypadkowo艣膰 rzutu, zbadana pod k膮tem mechaniki, posiada swoj膮 fizyczn膮 logik臋. Si艂y oddzia艂uj膮ce na patyczki w trakcie ruchu w okre艣lony spos贸b wp艂ywaj膮 na ich ostateczny uk艂ad. To, co pozornie wydaje si臋 przypadkowe i chaotyczne, przy g艂臋bszej analizie posiada swoje uzasadnienie w uj臋ciu mechaniki newtonowskiej. Natomiast w tworzeniu to, co zdaje si臋 czysto intuicyjne, oderwane od my艣lenia, chaotyczne, przy g艂臋bszej analizie ods艂ania struktur臋 percepcji wzrokowej i pod艣wiadome odniesienia do tradycji. Ukazuje si臋 wsp贸lna forma i mechanizmy buduj膮ce obraz.

Wszystkie prace z cyklu Mikado posiadaj膮 swoje odniesienie do natury. Przyroda staje si臋 materia艂em, bohaterem i sceneri膮, sama fotografia za艣 staje si臋 zar贸wno tworzywem jak i 鈥 poprzez u偶ycie software鈥檜 w trakcie procesu powstawania obrazu 鈥 鈥瀢sp贸艂tw贸rc膮鈥 dzie艂a. Natura jest podstaw膮 strukturaln膮 ca艂ej konstrukcji, proponuj膮c organizacje form i ich wzajemne uk艂ady. W ten gotowy system wpisywa艂em propozycje swoich wybor贸w form, tworz膮c nowe, wzajemne konteksty. Warto zauwa偶y膰, 偶e w wypadku fotografii zawsze zapo偶yczamy form臋 z rzeczywisto艣ci. Zaw艂aszczamy istniej膮ce obiekty, korzystamy z palety materii. Natura jest pod艂o偶em fizycznym, z kt贸rego na kolejnych etapach wyrasta przetwarzany obraz.

W kilku moich pracach pojawiaj膮 si臋 zdj臋cia drzew 艣ci臋tych przez bobry. Stanowi膮 one naturalne instalacje w przyrodzie. Aktywno艣膰 tych zwierz膮t w 艣rodowisku naturalnym jest bardzo widoczna i stanowi przyk艂ad niszczycielskiej kreacji. Bobry dewastuj膮 najbli偶sze otoczenie, by zbudowa膰 swoje domy. Poprzez obserwacj臋 fascynuj膮cej mnie formy rze藕biarskiej, wynikaj膮cej z tej aktywno艣ci, naprowadzony zosta艂em na symboliczny aspekt dzia艂ania tych zwierz膮t. Mamy do czynienia z par膮 dzia艂ania niszczenie-budowanie. W tym wypadku nie mamy w膮tpliwo艣ci, kt贸re pojawiaj膮 ci臋 automatycznie w kontek艣cie dzia艂a艅 cz艂owieka. Bobry, przy okazji realizacji swoich zwierz臋cych potrzeb, tworz膮 czasowe obiekty, kt贸re z mojej perspektywy stanowi膮 momentalne dzia艂a sztuki. Uprawomocnia to akt mojej rejestracji i wprowadzenia tych obiekt贸w do dzie艂a. Owe instalacje w momencie fotografowania znajduj膮 si臋 w stanie jednocze艣nie przej艣ciowym i dysfunkcyjnym w 艣wiecie przyrody. Drzewa s膮 ju偶 zabite przez bobry, ale nie pe艂ni膮 jeszcze ostatecznej funkcji tamy wodnej. Obiekty te posiadaj膮 wyra藕ne 艣lady narz臋dzi, jakimi zosta艂y 艣ci臋te. Pojawiaj膮 si臋 pewne analogie z postfotografi膮: ukazanie etap贸w procesu tw贸rczego, 艣lad贸w narz臋dzi, relatywizm naturalno艣ci i funkcjonalno艣ci.

W pracy nad Mikado ods艂aniam wn臋trze budowania obrazu. Poprzez ukazanie pierwotnego gestu 艣lady narz臋dzia staj膮 si臋 r贸wnie wa偶ne, co rejestrowana rzeczywisto艣膰. Wycinanie, klonowanie, smu偶enie obrazu s艂u偶膮 do konstruowania i reinterpretowania zapisu. W ten spos贸b powstaj膮 nieistniej膮cy wcze艣niej obraz fotograficzny oraz nowa rzeczywisto艣膰 obrazu. 艢wiat realny staje si臋 materia艂em do przekszta艂ce艅 na poziomie energii. Mikado to rze藕ba przestrzeni fotograficznej, wydobywaj膮ca bry艂臋 i struktur臋 postobrazu.

Traktujemy technologie komputerowe z ogromn膮 rezerw膮 i nieufno艣ci膮. Przez postrzeganie ich jako nieprzynale偶nych do 艣wiata biologicznego wykluczamy je z kr臋gu natury. To uj臋cie, w kt贸rym mocno odr贸偶niamy od siebie technologi臋 i natur臋, oparte jest na przekonaniu o wzajemnej izolacji zjawisk w naszym 艣wiecie. Pomijany jest fakt, 偶e technologia jest wytworem owego biologicznego cz艂owieka. Wszystkie wynalazki s膮 konstruowane w oparciu i na podobie艅stwo naszych zmys艂贸w i naszych mo偶liwo艣ci ich obs艂ugi. W tym uj臋ciu technologia jest przed艂u偶eniem i ewolucj膮 艣wiata biologicznego. Co ciekawe, cz艂owiek jako zjawisko biochemiczne ma tendencje do marginalizacji zjawisk pozaorganicznych. Tak jakby wszech艣wiat stanowi艂o tylko 偶ycie. Jest to egocentryczne i ograniczone my艣lenie. Bliskie mi jest postrzeganie cz艂owieka jako maszyny biologicznej. Gdy si臋 nad tym zastanowi膰, mo偶na doj艣膰 do wniosku, 偶e jeste艣my niesko艅czenie z艂o偶onym mechanizmem ewoluuj膮cym, kt贸rego z艂o偶ono艣ci konstrukcyjnej ci膮gle nie jeste艣my w stanie obj膮膰.聽聽

Postfotografia akcentuje poprzez manipulacj臋 i (niematerialny) zapis cyfrowy聽 przesuni臋cie w stron臋 energii i umys艂owych si艂 sprawczych. Kryzys fotografii i minionych idei mo偶e doprowadzi膰 nas do szerszego i bardziej aktualnego postrzegania rzeczywisto艣ci, kt贸ra jest form膮 z艂o偶onego, wielowarstwowego, p艂ynnego uk艂adu, gdzie wszystkie modele rozumienia 艣wiata i uk艂ady fizyczne istniej膮 r贸wnocze艣nie. Ostatecznie nasza percepcja i 艣wiadomo艣膰 wy艂awiaj膮/stwarzaj膮 to, co jest na dany moment dost臋pne naszemu postrzeganiu i rozumieniu鈥︹澛(Igor Omulecki)

Otwarcie wystawy b臋dzie r贸wnocze艣nie cz臋艣ci膮 obrony doktorskiej artysty na Akademii Sztuki w Szczecinie.